هوالعليم

دوباره يك سال گذشت. قبول دارم خيلي از اشتباهات را انجام دادم ولي حداقل خيلي تجربه كسب كردم. تجربه هايي كه مي دانم به درد بخور هستند، اگر استفاده كنم. خوب قبول دارم كه وقتي معلمم از من پرسيد چرا، بايد دليل واقعيش را مي آوردم. نبايد بدون توجه با تغييراتي كه در محيط رخ داده بود كارهاي قبلي ام را دوباره تكرار مي كردم. نبايد وقتي ناراحتي و عصبانيت بقيه را مي ديدم خودم را هم مثل آنان جلوه مي دادم. بايد سرعتم را بيشتر مي كردم. بايد يك مسير را بالاخره براي خودم انتخاب مي كردم. اگر عشقم ياد دادن به ديگران بود بايد خوب ياد مي گرفتم. وقتي كه احساس كوچكي و يك بعدي در مقابلش كردم بايد يادم مي آمد كه اليس الله بكاف عبده؟!

وقتي الان اين آيه را به ياد مي آورم احساس سبكي مي كنم، احساس مطمئن بودن، چون توكلم هم قلبي تر است. بايد سعي كنم كه اين آيه را از يادم نبرم.  

اول با عرض معذرت به خاطر اینکه یه مدت طولانی چیزی ننوشتم. راستش درگیر امتحانا بودیم. ان شا الله دوباره وبلاگ رو آپدیت می کنم.

یا علی.